پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۱۱

از کمال‌الدین اسماعیل در رباعیات

از بس که رخ لاله خوش و خندانست
چشم تر نرگس اندر و حیرانست
رویی که بچشم می در آید اینست
چشمی که بروی می در آید انست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید