غزلیات

از مجموعه اشعار کمال‌الدین اسماعیل

دسته‌بندی

۱۶۰

شعر

فهرست اشعار

خیزُ دَر دٍه شراب گلگون را شادیِ اندرون و بیرون را آن چُنان مست کن ز باده مرا که ندانم ز کوه، هامون را چون ز باده سرم شو…

ای روی تو آرزوی دل‌ها شادیّ غمت به روی دل‌ها ای حلقۀ زلف تو همیشه آشفته ز گفت‌وگوی دل‌ها بشکسته به جویبار عشقت سنگین دل …

تا که بر گرد سبزه لاله برست در گمان می‌فتد که چون رخ تست نام روی تو می‌بَرد لاله زان دهان را بمشک و باده بشست جز به یاد …

گل رَخت به باغ در فکندست وز چهره نقاب بر فکندست بر راه صبا ز شکل غنچه صد صرّۀ پر ز زر فکندست اسباب نشاط و عیش عالم نوروز…

هر که را دل به اختیار خودست آرزوهاش در کنار خودست غمگساری ندارد و عجب آنک هم‌غمِ یارِ غمگسار خودست گله از دوست چون کنم ک…

شاخ سرسبز و چمن دلشادست عالم از عدل بهار آباد است غنچه تا روی به صحرا آورد گرهی از سر دل بگشادست سرو در خدمت گل برپایست …

هر که اندر موسم گل همچو گل می خواره نیست آنچنان پندار کوخود در جهان یکباره نیست نرگس صاحب نظر تا دید احوال جهان اختیارش …

بس شگرفست کار و بار لبت بس عزیزست روزگار لبت ای بسا جان و دل که چون زلفت بر عم افتند روزبار لبت بلبم گوییا که باز خورد چ…

کی بود؟ کی؟ که در آیم ز درت همچو زلف تو در افتم ببرت تا که از بوسه بتاراج دهم شکر ننگت و تنگ شکرت آه کز زلف تو آمیخت دلم…

ندانم غنچه را بلبل چه گفته‌ست که بس خونین دل و چهره کشفته‌ست مگر رازی که او را با صبا بود یکایک فاش در رویش بگفته‌ست تو …

۱/۱۶