شمارهٔ ۳۸

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

ای زنده جهانیان ز فیض نِعَمت

بسیار بود به خلق احسان کمت

باشد کشت امید ما تشنه لبان

سرسبز ز یک قطرهٔ ابر کرمت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۷

بعدیشمارهٔ ۳۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید