شمارهٔ ۱۱

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

کم دیدن این چشم سیاهم بگداخت

آزرم تو ترک کج کلاهم بگداخت

چون پرتو شمع بر زمین پهن شده است

از شرم رخ تو تا نگاهم بگداخت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰

بعدیشمارهٔ ۱۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید