شمارهٔ ۴

از جیحون یزدی در دیوان اشعار - رباعیات

جیحون که بهره میکده میخواری اوست

بی پردگیش امید ستاری اوست

گر زشت بود گناه بردن سوی حشر

پس مهمل صرف نام غفاری او است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳

بعدیشمارهٔ ۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید