رسالهٔ اربعین
از مجموعه اشعار جامی
فهرست اشعار
بسم الله الرحمن الرحیم
صحیحترین حدیثی که راویان مجالسِ دین و مُحدِّثانِ مدارسِ یقین املا کنند حمدِ دانائیست که کلماتِ تامّۀ جامعه بر زبان مُعْج…
(۱) لاَ یؤْمِنُ اَحَدُکُمْ حَتَّى یُحِبَّ لِأَخِیهِ مَا یُحِبُّ لِنَفْسِهِ. (صحیح البخاری)
هر کسی را لقب مکن مؤمن گرچه از سعی جان و تن کاهد تا نخواهد برادر خود را آنچه از بهر خویشتن خواهد
(۲) مَنْ أَعْطٰى لِلهِ، وَمَنَعَ لِلهِ، وَأَحَبَّ لِلهِ، وَأَبْغَضَ لِلهِ، فَقَدْ اسْتَکْمَلَ إِیمَانَهُ. (سنن ابی داود)
هر که در حبّ و بُغض و منع و عطا نبودش دل به غیر حق مایل نقدِ ایمان خویش را یابد بر مَحَکّ قبولِ حق کامل
(۳) الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَیدِهِ. (صحیح البخاری)
مُسْلِم آنکس بُوَد به قَول رسول گرچه عامی بُوَد وَ گر عالِم که بهر جا بُوَد مسلمانی باشد از قول و فعل او سالم
(۴) خَصْلَتَانِ لَا تَجْتَمِعَانِ فِی مُؤْمِنٍ: البُخْلُ وَسُوْءُ الْخُلُقِ. (جامع الترمذی)
بذل کن مال و خوی نیکو وزر راه ایمان اگر همی پویی زانکه در هیچ مؤمنی با هم نشود جمع بُخل و بدخویی
(۵) یَشِیْبُ ابْنُ آدَمَ وَیَشبُّ فِیْهِ خَصْلَتَانِ: ألْحِرْصُ وَطُوْلُ الْأمَلِ. (صحیح البخاری)
آدمی را ز پیری افزاید هر زمان در بنای عمر خَلَل لیک در وی جوان شود دو صفت حرص بر جمع مال و طول اَمَل
(۶) مَنْ لَمْ یَشْکُرِ النَّاسَ لَمْ یَشْکُرِ اللهَ. (جامع الترمذی)
به تو نعمت ز دست هر که رسد نِه به میدان شکرگویی، پای کی به شکر خدا قیام کند تارکِ شکرِ بندگان خدای
(۷) مَنْ لَا یَرْحَمِ النَّاسَ، لَا یَرْحَمْهُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ. (صحیح البخاری) ترجمه: هر کس بر مردم رحم نکند خداوند بر او رحم نخواهد کرد.
رحم کن رحم، زانکه بر رخ تو درِ رحمت جز از تو نگشاید تا تو بر دیگران نبخشایی أَرْحَمُ الرَّاحِمِین نبخشاید
(۸) الدُّنْیَا مَلْعُونَةٌ مَلْعُونٌ مَا فِیهَا إِلَّا ذِکْرُ اللهِ. (جامع الترمذی)
هدفِ لعنتِ خدای آمد دُنییُ و هرچه هست در دنییٰ غیرِ ذکرِ خدا که صاحب ذکر در دو عالم به رحمت است اُولیٰ
(۹) لُعِنَ عَبْدُ الدِّینَارِ، وَلُعِنَ عَبْدُ الدِّرْهَمِ. (جامع الترمذی)
گرچه هست آفتابِ رحمتِ حق شاملِ ذرّه ذرّۀ عالَم باد از آن دور بندۀ دینار باد از آن دور بندۀ درهم