پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۴۲

از جهان ملک خاتون در دیوان اشعار - رباعیات

مشّاطه چو حسن دوست آراسته دید
مه را ز خجالت رخش کاسته دید
گفتا چه کنم ز نور حسنش زین بیش
زان رو که فغان ز عشق برخاسته دید

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید