پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۱۲

از جهان ملک خاتون در دیوان اشعار - رباعیات

چشمت به کرشمه بین که جان می‌بخشد
مستست و به یک لحظه جهان می‌بخشد
دل را ز من خسته مسکین بربود
و آنگاه به ابروش روان می‌بخشد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید