پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۰۲

از جهان ملک خاتون در دیوان اشعار - رباعیات

در باغ بدیدم صنمی سیمین خد
کز غایت حسن طعنه بر گل می‌زد
گفتم بگذار تا ببوسم پایت
گفتا نتوان ز دست هم‌صحبت بد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید