پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲۱

از جهان ملک خاتون در دیوان اشعار - در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها

در درد فراق یک زمان نغنودم
وز حادثه چرخ دمی ناسودم
آن نور دو دیده‌ام تلف شد ناگاه
از دیده شد و ز دیده خون پالودم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید