پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۹

از جهان ملک خاتون در دیوان اشعار - در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها

تا رفته‌ای از بر من ای فخر کبار
یک ذرّه نماند بی تواَم صبر و قرار
ای مردم دیده خواب تا کی باشد
ای جان و جهان دمی سر از خواب برآر

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید