شمارهٔ ۱۸۱

از حزین لاهیجی در رباعیات

صوفی که بود اساس کارش بر زرق

ژاژش به دهان، خاک سیاهش بر فرق

خضر ره اوا پای سست، در گام نخست

نوح دگران و خویش تا گردن غرق

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۸۰

بعدیشمارهٔ ۱۸۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید