شمارهٔ ۱۲۶

از حزین لاهیجی در رباعیات

بر تیره شب من که دل و جان گرید

چون شمع لبم خندد و مژگان گرید

بالین مرا منت غمخواری نیست

بر غربت من شام غریبان گرید

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۵

بعدیشمارهٔ ۱۲۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید