شمارهٔ ۱۲۲

از حزین لاهیجی در غزلیات ناتمام

نتوانست به موی کمر یار آویخت

ورنه پرگالهٔ دل، بر مژه بسیار آویخت

دل خون گشتهٔ پر داغ مرا چیست گناه؟

لاله، جایی که به آن گوشهٔ دستار آویخت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۱

بعدیشمارهٔ ۱۲۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید