پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۲۲

از حافظ شیرازی در رباعیات

در سنبلش آویختم از روی نیاز
گفتم «من سودازده را کار بساز»
گفتا که «لبم بگیر و زلفم بگذار»
در عیش خوش‌ آویز، نه در عمر دراز
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید