شمارهٔ ۴۹ - رباعی

از حافظ شیرازی در اشعار منتسب

روزی که فلک از تو بریده‌ست مرا

کس با لب پر خنده ندیده‌ست مرا

چندان غم هجران تو بر دل دارم

من دانم و آن که آفریده‌ست مرا

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۸

بعدیشمارهٔ ۵۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید