پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۱۷ - رباعی

از حافظ شیرازی در اشعار منتسب

کم گوی به جز مصلحت خویش مگوی
چیزی که نپرسند تو خود پیش مگوی
گوشِ تو دو دادند و زبانِ تو یکی
یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگوی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید