شمارهٔ ۴

از سراج قمری در گزیدهٔ اشعار - رباعیات

ای برده نسیم لطفت از روی گل آب

وی در چمن از شرم رخت گشته گل آب

بوی خوشم آرزوست، بفشان سر زلف

تا خاک عبیر گردد و آب گلاب

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳

بعدیشمارهٔ ۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید