شمارهٔ ۱۸

از سراج قمری در گزیدهٔ اشعار - رباعیات

که رنگم و، باده، لعل چون بیجاده

میلم همه زان بود به سوی باده

خواهم که بود قدح چو جانش زمی است

لب بر لب من نهاده و جان داده

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۷

بعدیشمارهٔ ۱۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید