شمارهٔ ۵۴

از قطران تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

تا مهر فکند بر من آن سرو بلند

مهر همه عالم از دل من برکند

چون مهر ز چرخ بر زَمی نور افکند

مه را چه خطر باشد و کُه را چه گزند

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۵۳

بعدیشمارهٔ ۵۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید