شمارهٔ ۳۸

از قطران تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

تا کی ز فراق بر دلم بند بود

اندوه فراق بر دلم چند بود

آن دل که بدلبر آرزومند بود

در فرقت او چگونه خرسند بود

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۷

بعدیشمارهٔ ۳۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید