شمارهٔ ۱۴۰

از قطران تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

زانگه که مرا بیافریده است خدای

هر روز فزون بود مرا دانش و رای

گر بفکندم طعنه بدگوی ز پای

بتواند کند کوه را باد ز جای

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۳۹

بعدیشمارهٔ ۱۴۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید