شمارهٔ ۱۳۲

از قطران تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه

نه تیره شبی به سان زلف تو سیاه

خط تو دمید و شد تبه، حُسنِ رُخَت

از سنبل تر بلی شود ماه تباه

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۳۱

بعدیشمارهٔ ۱۳۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید