شمارهٔ ۱۳۰

از قطران تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

دوش آمد دست سوده و آسوده

آسوده ز رنج و مشک بر مه سوده

پالوده ز دست با سلخ آلوده؟

آلوده ز شادی و ز غم پالوده

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۹

بعدیشمارهٔ ۱۳۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید