شمارهٔ ۱۰۱

از قطران تبریزی در دیوان اشعار - رباعیات

از بس که ز ناکسان رسید آزارم

این شهر همی به ناکسان بگذارم

چون باز وفا و مهر تو یاد آرم

من یاد محال ناکسان بردارم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۰

بعدیشمارهٔ ۱۰۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید