شمارهٔ ۱۰

از قطران تبریزی در دیوان اشعار - مقطعات

بسرای سپنج مهمان را

دل نهادن بممسکی نه رواست

زیر خاک اندرونت باید خفت

گرچه اکنونت خواب بر دیباست

با کسان بودنت چه سود کند

که به گور اندرون شدن تنهاست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۹

بعدیشمارهٔ ۱۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید