پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۵۱۴

از قاسم انوار در دیوان اشعار - غزلیات

خبری دهید جان را، که ز دوست چیست فرمان؟
چه کنم؟ چه چاره سازم؟ چه دوا کنم؟ چه درمان؟
غم عشق سرکش آمد، دل و جان مشوش آمد
به مثال آتش آمد، به میان خرمن جان
تو به شاهد معانی، بنگر، اگر توانی
که هزار غمزه دارد، ز ورای کفر و ایمان
«بک بهجت و سروری »،«بک ظلمتی و نوری »
تن من ز بیم لرزان، دلم از امید خندان
چلبی «بزه نظر قل » که حل اولسه راز مشکل
چلبی «بزی اونوتمه » دل خسته را مرنجان
چو تو روی خود نمودی، دل و جان به هم برآمد
همه جا خروش و ناله، همه جا فغان مستان
تو به عین قاسمی گر نظری کنی ببینی
همه جا جمال معنی، همه جا کمال عرفان

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید