فردیات

از مجموعه اشعار نظام قاری در دیوان البسه

دسته‌بندی

۶۵

شعر

فهرست اشعار

من انچه وصف لباسست با تو میگویم تو خواه از سخنم خرقه گیر و خواه عصا

یقهٔ پهن پوستین سمور هست ریشی دگر ولی ز قفا

بر در چاک پس چو سر بنهی (انّ هذا اقلّ ما فی الباب)

جامه خوش ببر از دست گدایان نکنم که بدوزند بمن کیسه که این بزازیست

دست بالا بنما درزی ازان شال درشت تا بدانند که نازک بدنی زین دستست

شعر بسحاق و کفته قاری تا کرا بخت و تا که را روزیست

از قدک تا باطلس چرخی زآسمان تا بریسمان فرقست

از جامه کز بر آمد و از روی آستر شد جبه با چنین و مرقع همانکه هست

از دامن جامه خاک و گرد افشاندن از ریش حلاج پنبه برداشتنست

جامه پوشانند در بازار رخت یکقدم در نه که بازاری خوشست

۱/۷