شمارهٔ ۱۲۹

از غنی کشمیری در غزلیات

آدمی در عهد پیری بی خرد گردد غنی

می شمارم طفل خود را ریخت تا دندان مرا

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۸

وجود ندارد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید