شمارهٔ ۳۲

از فصیحی هروی در دیوان اشعار - رباعیات

بر من که چو ابر پایم از دامانست

گر برق شوم گرم روی بهتانست

کاهل قدمم چنان که گر اشک شوم

صد مرحله‌ام ز دیده تا مژگانست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۱

بعدیشمارهٔ ۳۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید