شمارهٔ ۱۴۹

از فصیحی هروی در دیوان اشعار - رباعیات

عمری بودم چون شب غم نامه سیاه

تا بو که رسم به وصل آن مه ناگاه

اکنون که به دیده کرد منزل آن ماه

همچون مژه در برون در ماند نگاه

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۴۸

بعدیشمارهٔ ۱۵۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید