شمارهٔ ۱۴۲

از فصیحی هروی در دیوان اشعار - رباعیات

ماییم که جان در گرو صهباییم

بی باده چو باد خاک می‌پیماییم

ما را گویند باده تنها چه خوری

توفیق رفیق ماست کی تنهاییم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۴۱

بعدیشمارهٔ ۱۴۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید