شمارهٔ ۱۰۰

از فصیحی هروی در دیوان اشعار - رباعیات

وقتست که این طلسم دولاب اساس

در گرده و وارهیم از امید و هراس

تا کی به عبث سلسله هستی را

بندند و گشایند چو قفل وسواس

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۹۹

بعدیشمارهٔ ۱۰۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید