پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲

از بابافغانی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات مستزاد

از باد خزان درخت عریان گردید
چون قامت نی
وان گل که چو لاله بود ریحان گردید
کو ساغر می
از شعلهٔ شمع بود دل گرمی جمع
شبهای سیاه
دل نیز چو برگ بید لرزان گردید
از سردی دی

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید