پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۸

از عراقی در دیوان اشعار - رباعیات

در دام غمت دلم زبون افتاده است
دریاب، که خسته بی‌سکون افتاده است
شاید که بپرسی و دلم شاد کنی
چون می‌دانی که بی تو چون افتاده است؟
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید