پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۲۴

از عراقی در دیوان اشعار - رباعیات

آخر بدمد صبح امید از شب من
آخر نه به جایی برسد یارب من؟
یا در پایت فگند بینم سر خویش
یا بر لب تو نهاده بینم لب من

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید