پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۱۰

از عراقی در دیوان اشعار - رباعیات

پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم
وندر پی عاشقان ترش می‌باشم
دل در دو جهان هیچ نخواهم بستن
با آنکه مرا خوش است خوش می‌باشم

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید