شمارهٔ ۴

از امامی هروی در دیوان اشعار - مقطعات

کافی دین و دولت ای صدری

که جنابت سپهر آیاتست

روح پروردهٔ ضمیر مرا

تا مدیح تو ورد اوقاتست

حرز دوشیزگان پرده غیب

همه یا کافی المهماتست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳

بعدیشمارهٔ ۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید