پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۹۴

از ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار - رباعیات

از بس که دلم با سر زلف تو نشست
چون زلف تواش فتاد صد گونه شکست
رخسار توام کرد چنین شوریده
آری ز گلست شورش بلبل مست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید