پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲۵۸

از ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار - رباعیات

چون شب رقم از غالیه بر روز کشید
آمد بت من در پی او ماه رسید
شب چون شبه بود و دل همیگفت که هست
یا مه زرخش یا رخش از ماه پدید

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید