پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۵۱

از ابن حسام خوسفی در رباعیات

ابر آمد و بر روی هوا می گرید
چون متهم از شرم و حیا می گرید
معلومم شد که او چرا می گرید
بر عمر تلف گشته ما می گرید
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید