پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۴۸ - قطعه

از بلند اقبال در دیوان اشعار - قطعات

ای رخت چون گل از لطافت و لون
آرزوی دلم توئی به دو کون
نه چو زلف تو سنبل است از بو
نه چو رخسار تو گل است از لون
رویت از روشنی کف موسی
مویت از تیرگی دل فرعون
به وصالت رسد بلند اقبال
شودش گر خدای عالم عون

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید