بخش بیست و دوم

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در اسرارنامه

دسته‌بندی

شعر

فهرست اشعار

زهی عطار از بحر معانی بالماس زفان در می‌چکانی ترا زبید بعالم بار نامه که بر تو ختم شد اسرار نامه میان چار طان گوژ رفتار …

مگر می‌رفت آن دیوانه دل شاد فتادش چشم بر بقال استاد بدو گفتا که ای مرد نکو نام شکرداری سپید و مغز بادام چنین گفتا که دار…

شنودم من که فردوسی طوسی که کرد او در حکایت بی فسوسی به بیست و پنج سال از نوک خامه به‌سر می‌برد نقش شاهنامه به‌آخر چون شد…

بپرسیدم ز پیری سال فرسود در آن ساعت که وقت رفتنش بود که همراه تو چیست ای مرد غمناک ؟ چه داری زادِ راهِ منزلِ خاک ؟ جوابم…

به وقت نزع پیری زار بگریست بدو گفتند پیرا گریه از چیست ؟ چنین گفت او که اندر قرب صد سال دری می‌کوفتم من در همه حال کنون …

نکو گفته‌ست آن درویش حالی که می‌خواهم سه چیز از حق تعالی یکی در خواب مرگی با سلامت دوم در مرگ خوابی تا قیامت سیم چیزی که…

شنودم من از آن داننده استاد که چون عبادی اندر نزع افتاد درآمد پیش او عباسه ناگاه ز پای افتاده دیدش بر سر راه ز سیلاب اجل…

بپرسیدم در آن دم از پدر من که چونی؟ گفت چونم ای پسر من ؟ ز حیرت پای از سر می‌ندانم دلم گم گشت دیگر می‌ندانم نگردد این کم…