پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۶۱

از انوری ابیوردی در دیوان اشعار - رباعیات

یکباره مرا بلایت از پای نشاند
بر یک یک مویم آب رنجوری ماند
چون سیم و زرم بر آتش تیز گداخت
وان سیم و زری که بود بر خاک فشاند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید