هزاران قبّهٔ عالی ، کشیده سر به ابر اندر
که کردی کمترین قبه سپهر برترین دروا
چو گرگ ظلم را کشتی به زور بازوی عدلت
ز انبوهی شده صحرای اقلیم تو چون کمرا
یکی دبه در افگندی به زیر پای اشتربان
یکی بر چهره مالیدی مهار ماده ما را
وجود ندارد
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...