شمارهٔ ۴۸

از اثیر اخسیکتی در دیوان اشعار - رباعیات

من بودم و دوش، یار سیمین تن من

جمعی ز نشاط و عیش، پیرامن من

آنها، همه صبحدم پراکنده شدند

جز خون جگر، که ماند در دامن من

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۷

بعدیشمارهٔ ۴۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید