با آنکه به هشیاری همتات نمی‌افتد
از نخوت و جباری بامات نمی‌افتد
آیی و رقیبانت آیند ز پیش و پس
آخر شبی این بازی تنهات نمی‌افتد
بر سر بنهی دستی تا جان من مسکین
چون زلف سرافکنده در پات نمی‌افتد
شب تیره دمی روشن من خالی و تو فارغ
هان می فتدت در سر این تات نمی‌افتد
ممکن که به دلداری باشد چو تو در عالم
باری به ستمکاری همتات نمی‌افتد
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...