شمارهٔ ۴۴

از اثیر اخسیکتی در دیوان اشعار - قطعات

تعرضی مرسان ای زمانه عرض مرا

که مر تو را دگری هست و من همان دارم

گزند عالم پیر از بقاش دور که من

همه امید به اقبال این جوان دارم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۳

بعدیشمارهٔ ۴۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید