شمارهٔ ۸۱

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - قطعات

همای همت من آنچنان رمید از خلق

که گر بعرش در افتد مجال پروازش

ز آفتاب چنان بگذرد هم از دهشت

که ذره یی نفتد سایه بر زمین بازش

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۸۰

بعدیشمارهٔ ۸۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید