شمارهٔ ۲

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - قطعات

ای لییمان چه میگویید عیب مزبله

زانکه در اصل است خاک او همان خاک شما

گر ملوث گشته، لوث او نه از بطن خودست

ظاهرش آلوده گشت از باطن پاک شما

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱

بعدیشمارهٔ ۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید